zhǎng xiàng sī, zài cháng ān. luò wěi qiū tí jīn jǐng lán, wēi shuāng qī qī diàn sè hán. gū dēng bù míng sī yù jué, juǎn wéi wàng yuè kōng cháng tàn. měi rén rú huā gé yún duān! shàng yǒu qīng míng zhī cháng tiān, xià yǒu lù shuǐ zhī bō lán. tiān cháng lù yuǎn hún fēi kǔ, mèng hún bù dào guān shān nán. zhǎng xiàng sī, cuī xīn gān!

长相思：乐府旧题，多写相思之情。长安：唐朝都城，今陕西西安。络纬：昆虫名，即莎鸡，俗称纺织娘。金井阑：井栏的美称。簟：竹席。帷：帐幕。青冥：青苍幽远的天空。渌水：清澈的水。关山难：关隘山岭阻隔，难以逾越。摧心肝：形容极度悲伤。

此诗写对远方之人的深切思念。开篇点明相思之地在长安，接着以秋虫、微霜、寒簟、孤灯等意象渲染凄清氛围。望月长叹，美人如花却隔云端，可望而不可即。青天渌水，天长路远，连梦魂也难越关山。结尾直呼“摧心肝”，将相思之苦推向高潮。全诗情感真挚，意境深远。