chūn sè fèng chéng lái, hán méi bī suì kāi. tiáo fēng chū rù shù, piāo xuě jiàn qīn tái. fěn zhú yīng yī sàn, xiāng nián dié chì huí. lǒng tóu rén wèi fǎn, jí guǎn mò pín cuī.

凤城：指京城。逼岁：临近岁末。条风：东风，春风。缥雪：淡青白色的雪，此处形容梅花飘落如雪。侵苔：落在苔藓上。粉：指梅花花瓣。莺衣：黄莺的羽毛。香黏：香气附着。陇头人：化用“陇头梅”典故，指远行未归之人。急管：节奏急促的管乐。

全诗咏早春寒梅。首联点出京城春色初来、寒梅冒寒而开；颔联写春风吹树、梅落如雪侵苔；颈联以莺蝶衬梅之粉香；尾联由梅及人，借陇头未归与急管催人，抒思念盼归之情。