duì jiǔ dāng gē, rén shēng jǐ hé! pì rú zhāo lù, qù rì kǔ duō. kǎi dāng yǐ kāng, yōu sī nán wàng. hé yǐ jiě yōu? wéi yǒu dù kāng. qīng qīng zǐ jīn, yōu yōu wǒ xīn. dàn wèi jūn gù, chén yín zhì jīn. yōu yōu lù míng, shí yě zhī píng. wǒ yǒu jiā bīn, gǔ sè chuī shēng. míng míng rú yuè, hé shí kě duō? yōu cóng zhōng lái, bù kě duàn jué. yuè mò dù qiān, wǎng yòng xiāng cún. qì kuò tán yàn, xīn niàn jiù ēn. yuè míng xīng xī, wū què nán fēi. rào shù sān zā, hé zhī kě yī? shān bù yàn gāo, hǎi bù yàn shēn. zhōu gōng tǔ bǔ, tiān xià guī xīn.

对酒当歌：对着酒应当唱歌。几何：多少。朝露：早晨的露水，比喻人生短暂。去日：过去的日子。苦多：很多。慨当以慷：即慷慨，情绪激昂。杜康：相传最早造酒的人，这里代指酒。子衿：周代读书人的服装，这里指代有学识的人。悠悠：长久的样子。沉吟：低声吟咏，指思念。呦呦：鹿叫的声音。苹：艾蒿。嘉宾：贵客。鼓：弹奏。瑟：古代弦乐器。笙：古代管乐器。掇：拾取，摘取。陌、阡：田间小路。枉用相存：屈驾前来探望。契阔：久别重逢。谈讌：谈心宴饮。旧恩：旧日的情谊。匝：圈，周。厌：满足。周公吐哺：周公吃饭时多次吐出口中食物，起身接待贤士。

《短歌行》是曹操宴饮时所作，抒发人生短暂、求贤若渴、统一天下的雄心。开篇以酒当歌，感叹人生如朝露易逝，借杜康解忧。中间引用《诗经》表达对贤才的思念与礼遇，以明月、乌鹊比喻贤才难求。结尾以山高海深、周公吐哺自勉，表明广纳贤才、天下归心的志向。全诗情感慷慨悲凉，气势雄浑。