xiào nǐ tiáo fēng xì, zhuāng chí gǔ yǔ cuī. cǎi yún fēi xià liǔ lóu tái. qiān duǒ yī shí kāi. xī kǒng chén āi rǎn, jīng yí zǐ fǔ lái. yǒu shí xiāng pēn rù rén huái. hún duàn kè pái huái.

拟：模仿。条风：春风。装迟：指花开得晚。谷雨：春季最后一个节气，此时降雨增多。彩云：比喻花朵。柳楼台：柳树旁的楼台。千朵一时开：形容花开繁盛。惜恐：担心。尘埃染：被尘土污染。惊疑：惊讶疑惑。紫府：传说中仙人居所。香喷：香气喷散。魂断：形容极度迷恋或伤感。客：旅人，此处指赏花人。徘徊：来回走动，流连不去。

上片写春风中花如彩云飘落楼台，千朵齐放，景象明丽。下片写惜花之情：怕尘埃玷污，疑是仙府移来，花香入怀，令客销魂徘徊。全词以花喻人，含蓄表达爱惜美好、怅惘流连的心绪。