shǔ jiāng chūn sè nóng rú wù. yōng shuāng jīng guī qù. hǎi táng yě sì bié jūn nán, yī diǎn diǎn, tí hóng yǔ. cǐ qù mǎ tí hé chù. shā dī xīn lù. jìn lín cì yàn shǎng huā shí, hái yì zhe, xī lóu fǒu.

蜀江：泛指蜀地的江河。双旌：古代官员出行时的仪仗旗帜，代指官员身份。啼红雨：形容海棠花瓣如泪点般飘落，红雨指落花。沙堤：唐代宰相出行时铺沙的道路，后泛指官员上任的路径。禁林：指翰林院，皇帝的文学侍从机构。西楼：泛指离别之地或思念之所。

这首词写送别。上片以蜀江春色起兴，写友人仪仗归去，海棠也似难舍，落红如雨。下片想象友人此去马蹄所至，沙堤新路，入禁林赐宴赏花，末句以问作结，问对方是否还记得西楼旧情，含蓄深婉，表达惜别与牵挂。