zūn bǐ rǔ fén, fá qí tiáo méi. wèi jiàn jūn zǐ, nì rú zhōu jī. zūn bǐ rǔ fén, fá qí tiáo yì. jì jiàn jūn zǐ, bù wǒ xiá qì. fáng yú chēng wěi, wáng shì rú huǐ. suī zé rú huǐ, fù mǔ kǒng ěr.

遵：沿着。汝：汝水。坟：水边高地。条枚：树枝。君子：指丈夫。惄：忧愁。调饥：朝饥，形容思念之苦。条肄：砍后重生的枝条。遐弃：远离抛弃。鲂鱼：鳊鱼。赪尾：红尾，形容鱼劳苦。王室：周王室。毁：焚毁，指危亡。孔迩：很近。

写女子在汝水边砍柴时思念远役丈夫，由未见之忧到既见之喜，再以鲂鱼赪尾喻王室危难，末句以父母近在劝丈夫归来，情感层层递进，反映乱世中百姓的忧思与亲情。