dēng lín sòng mù. zhèng gù guó wǎn qiū, tiān qì chū sù. qiān lǐ chéng jiāng sì liàn, cuì fēng rú cù. guī fān qù zhào cán yáng lǐ, bèi xī fēng, jiǔ qí xié chù. cǎi zhōu yún dàn, xīng hé lù qǐ, huà tú nán zú. niàn wǎng xī, fán huá jìng zhú. tàn mén wài lóu tóu, bēi hèn xiāng xù. qiān gǔ píng gāo, duì cǐ màn jiē róng rǔ. liù cháo jiù shì suí liú shuǐ, dàn hán yān, fāng cǎo níng lǜ. zhì jīn shāng nǚ, shí shí yóu chàng, hòu tíng yí qǔ.

登臨送目：登高远望。故国：故都，指金陵。初肃：开始肃杀。澄江似练：清澈的江水像白练。练，白绢。簇：聚集。归帆去棹：来往船只。棹，船桨。斜矗：斜立。彩舟云淡：彩船在淡云中。星河：银河，这里指长江。鹭起：白鹭飞起。画图难足：图画难以完全描绘。念往昔：回想过去。繁华竞逐：争相追逐繁华。门外楼头：指陈后主与妃子事。悲恨相续：悲伤遗憾接连不断。凭高：登高。漫嗟：空叹。六朝：吴、东晋、宋、齐、梁、陈。商女：歌女。后庭遗曲：指陈后主《玉树后庭花》。

此词上片写金陵晚秋景色，澄江翠峰、归帆酒旗、彩舟白鹭，画面壮丽。下片怀古，叹六朝繁华竞逐终归流水，寒烟芳草中犹闻商女唱后庭遗曲，借古讽今，寄寓对北宋时局的忧虑。全词情景交融，意境开阔，感慨深沉。