yuàn yǔ wú rén qíng zhòu, jìng kàn lián bō wǔ. zì lián chūn wǎn, piāo liú shàng jī lǚ. nà kuàng lèi shī zhēng yī, hèn tiān kè bìn, zhōng rì zǐ guī shēng kǔ. dòng lí xù. màn pái huái chóu bù. hé shí zài xiāng yù. jiù huān rú zuó, cōng cōng chǔ tái yǔ. bié hòu nán běi tiān yá, mèng hún yóu jì guān shān, lǚ suí shū qù.

院宇：庭院房屋。晴昼：晴朗的白天。帘波：帘子随风飘动如波浪。自怜：自我怜惜。春晚：春末。漂流：漂泊。羁旅：客居他乡。那况：何况。征衣：远行的衣服。客鬓：客居者的鬓发。子规：杜鹃鸟，啼声凄苦。离绪：离别的情绪。谩：徒然。徘徊：来回走动。楚台雨：用楚襄王梦遇巫山神女典故，指男女欢会。梦魂：梦中魂魄。关山：关隘山岭，指遥远路途。

此词写暮春羁旅中的离愁别恨。上片以庭院寂静、帘波轻舞起笔，反衬漂泊孤独，泪湿征衣、子规声苦，层层渲染客愁。下片写徘徊愁步、期盼重逢，回忆旧欢如昨，别后天涯相隔，唯借梦魂与书信寄托相思。全词情景交融，用典自然，情感深婉。