zhù yǐ wēi lóu fēng xì xì. wàng jí chūn chóu, àn àn shēng tiān jì. cǎo sè yān guāng cán zhào lǐ. wú yán shuí huì píng lán yì. nǐ bǎ shū kuáng tú yī zuì. duì jiǔ dāng gē, qiǎng lè hái wú wèi. yī dài jiàn kuān zhōng bù huǐ. wèi yī xiāo dé rén qiáo cuì.

伫倚：久立倚靠。危楼：高楼。望极：望到极远处。黯黯：心情沮丧、昏暗。生天际：从天边生出。会：理解。凭阑：倚着栏杆。拟把：打算。疏狂：狂放不羁。图：谋求，此处指求取。强乐：勉强作乐。衣带渐宽：指人日渐消瘦，衣带显得宽松。伊：她。消得：值得。

上片写登楼远望，春愁黯然而生，无人理解凭栏之意。下片写借酒浇愁却无味，最终道出为思念之人甘愿憔悴。全词以“春愁”为线，层层推进，末二句深情执着，成为千古名句。